• TRACKS

    1.   La Reservada - Julio Camelloni - Félix Blanco -  3:43

     

    2.   El Choclo  - Angel Villoldo -  4:11

     

    3.   La Criolla  - Carlos Gardel -  2:45

     

    4.   El Encuentro - Rodolfo Alvarez - Alberto Rodriguez -  3:38

     

    5.   Tonada del Viejo Amor - Eduardo Falu - Jaime Dávalos -  3:56

     

    6.   Canaro en Paris - Alejandro y José Scarpino - Juan Caldarela -  5:04

     

    7.   Luna Tucumana - Atahualpa Yupanqui -  3:34

     

    8.   Milonga de mis Amores  - Pedro Laurens -  3:46

     

    9.   Caminito - Juan de Dios Filiberto -  3:50

     

    10. Malambo de Michu  - Juan Masondo -  3:29

     

    11. Temblando - Alberto Acuña - Gualberto Márquez - 3:39

     

    12. Chacarera de las Piedras  - Atahualpa Yupanqui -  3:01

     

    13. Patagonia  - Argentino Luna - 3:30

     

    14. El Gato de Dirk - Juan Masondo - 2:08

     

    15. La Palomita Blanca - Anselmo Aieta -  4:56

     

    All arrangements by Tres Guitarras

     

  • LINE UP

    Juan Massondo: guitar, vocals

     

    Koen De Cauter: guitar, backing vocals

     

    Carlos Diaz: guitar, percussion

  • ALBUM INFO

    Album title: El Encuentro

     

    Band/artist: Tres Guitarras

     

    Catalogue number: SR1002

     

     

    Artistic production: Tres Guitarras

    Production: Koen De Cauter

    Executive producer: Waso De Cauter

     

    Recorded by Robbe Kieckens

    April 2009 at Kasteel Gavergracht, Vinderhoute, Belgium

    May 2009 at Lamoral Studio, Lahamaÿde, Belgium

     

    Mixed by Robbe Kieckens, Tres Guitarras and Waso De Cauter

    at Studio Gallinella, Ghent, Belgium

     

    Mastering: Uwe Teichert - Electropolis, Brussels, Belgium

     

     

    Pictures and Design: Waso De Cauter - Deadline Constructions

     

     

    contact:

    koen@decauterfam.be

     

  • LINER NOTES

    Liner notes by Koen De Cauter

     

    Conocí a Masondo, figura central de este – por otra parte democrático – trío a través de nuestro gran amigo en común Dirk Lambrechts.

    En aquel maravilloso y esperanzador tiempo, alrededor del ‘74, andaba yo extasiado por el virtuoso toque de guitarra de mi ‘compañero Manouche’ Fapy Lafertin, cuando un buen día Lambrechts me dijo : « Mira, conozco a alguien por aquí que lo puede hacer todo, tan rápida y musicalmente como estos hombres, y además también toca ‘clásico’ » . Aquella entusiasta y un tanto ingenua descripción se refería a Masondo, quien acababa de regresar de Argentina y que sin dilación había formado un notable dúo con Dirk Van Esbroeck, lo que generó una pequeña convulsión en una Bélgica todavía bastante inocente, musicalmente hablando. A partir de entonces, compartimos escenario muchas veces, y ya en aquel tiempo quedé atrapado por la integridad musical de Juan y su sentido del humor.

     Nunca llegamos a perdernos totalmente de vista, pero solamente trabajamos juntos una vez, a finales de los ’80 para producciones Café B y la grabación del CD de Piet Chielens.

     Hasta que finalmente, en el verano de 2007, después de encontrarnos en el concierto homenaje a Dirk Van Esbroeck, visité a Juan en su casa con la intención de formar un nuevo trío.

     Juan propuso inmediatamente a Carlos Díaz, un virtuoso guitarrista de la Patagonia con un amplio bagaje – desde música tradicional argentina hasta jazz, pasando por fusión y rock – quien durante años había trabajado con Masondo en diferentes combinaciones.

     Quedamos y un par de días más tarde ya ensayábamos juntos en casa de Carlos Díaz, entre café y ‘facturas’.

     La primera pieza que tocamos fue ‘El gato’, que para mí fue la verdadera iniciación a esa increíble riqueza que es el folklore argentino. Con ‘La reservada’ me di cuenta del excepcional nivel del cantante Juan Masondo.

     Se reveló éste un feliz encuentro, un buen entendimiento entre tres diferentes naturalezas con diferente procedencia. Un afortunadísimo encuentro que nos ha llevado entretanto a incontables horas de deliciosa producción musical.

    traducción por Pierre Swiggers y María Cruz

     

    * * * *

     

    Ik heb Masondo, die toch de centrale figuur is in dit – overigens zeer democratisch – trio leren kennen door ons beider grote vriend Dirk Lambrechts.

    In die schone en hoopvolle tijd, rond ’74 moet dat geweest zijn, liep ik hoog op met het virtuoze gitaarspel van mijn Manouche-kameraad Fapy Lafertin, maar op een goede dag zei Lambrechts:

    “Pff! Ik ken er hier een die dat ook allemaal kan, even rap en muzikaal gelijk die mannen, en daarbij kan hij nog ‘klassiek’ spelen ook!” Die enthousiaste en enigszins naïeve beschrijving sloeg op Masondo, die toen net uit Argentinië was aangekomen en alras een opmerkelijk duo vormde met Dirk Van Esbroeck, wat toentertijd toch een kleine sensatie in ons nog zo muzikaal onschuldig België teweegbracht. We hebben daarna menige avond het podium gedeeld, en toen reeds viel mij de muzikale integriteit op van Juan, en zijn groot gevoel voor humor.

    We zijn mekaar nooit uit het oog verloren, maar hebben slechts één keer echt samengewerkt, eind de jaren tachtig voor de Café B productie en cd-opname van Piet Chielens.

    Tot uiteindelijk, in de zomer van 2007, na een ontmoeting op het herdenkingsconcert voor onze vriend Dirk Van Esbroeck, ik Juan thuis ben gaan opzoeken met de bedoeling een nieuw trio op te richten.

    Juan stelde onmiddellijk Carlos Diaz voor, een virtuoze gitarist uit Patagonië met een brede achtergrond – van Argentijnse volksmuziek tot jazz, fusion en rock – die al jaren had samen gewerkt met Masondo in verschillende combinaties.

    Er werd afgesproken en een paar dagen erna zaten we samen te repeteren bij Carlos, met koffie en ‘facturas’.

    Het eerste stuk dat we aanpakten was ‘El Gato’ en dat werd voor mij de werkelijke inwijding in die ongelooflijke rijkdom van de Argentijnse folklore. Met ‘La Reservada’ ben ik me pas echt goed rekenschap beginnen geven van het uitzonderlijk gehalte van de zanger Juan Masondo.

     

    Het is een gelukkige samenkomst gebleken, een aangename verstandhouding tussen drie zeer verschillende naturen en achtergronden. Een hoogst fortuinlijke ontmoeting die heeft geleidt tot ondertussen reeds ontelbare uren van heerlijke muziekmakerij.

     

     

    Tres Guitarras wil graag de volgende mensen danken:  Familie Van der Eecken en Catherine Hebbelinck; Ivo Hermans, Pierre Swiggers en María Cruz; Waso De Cauter, Robbe Kieckens en Jonas De Roover.